|
|
|
NASZE KOŁO
|
|
|
|
KĄCIK WĘDKARZA
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Rzeczne sposoby nęcenia
Niezależnie od obranej techniki łowienia, zawsze musimy nęcić zanętą powierzchniową, oraz ciężką. Ma to na celu zatrzymanie
na naszym stanowisku każdej ryby (nie możemy dopuścić do tego, żeby odpłynęła na sąsiednie stanowisko). Łowiąc ukleje i
słonecznice nęcimy punktowo, zanętą powierzchniową (lekką) wrzucaną co kilkanaście sekund w pole o średnicy maksymalnej
do 1 m.
Łowimy natomiast w polu nęcenia, lub dookoła tego pola.
Stosując metodę powierzchniową nęcimy najlżejszą, najdłużej utrzymującą się na powierzchni wody zanętą. Przy metodzie
spławikowej zanęta powinna być cięższa, a przy wahadłowej najcięższa (posiadająca więcej piasku lub gliny).
Przy metodzie spławikowej, na glębszej wodzie i dalszej odległości kładziemy najpierw ciężką zanętę, a następnie
maksymalnie co 1 minutę wrzucamy niewielkie ilości zanęty smużącej, dla wytworzenia wabiącego słupa.
Ciężką zanętę możemy położyć punktowo, stosując mniejszą ilość zanęty na łowiskach ubogich w rybę.
Natomiast na bogatych w rybę łowiskach dajemy większą iloąć zanęty, pamiętając o nieprzekarmieniu ryb na stanowisku.
Jeżeli wymaga tego ukształtowanie dna, lub lokalny nurt wody możemy zastosować nęcenie liniowe, w ten sposób, żeby zanęta
spływała w pole naszego łowienia.
Łowiąc metodą odległościową nęcimy niewielkimi ilościami zanęty, wystrzeliwanymi z procy w
okolicę prowadzenia zestawu. W tej metodzie często stosujemy środki klejące, żeby zanęta w całości
doleciała do pola łowienia i dopiero po zetknięciu się z wodą rozpadła nęcąc ryby.
Nawet podczas dobrego żerowania ryb musimy stale nęcić. Musimy to robić na odruchowo, całą uwagę skupiając na spławiku sygnalizującym brania ryb.
Nęcić musimy takimi ilościami, żeby zanęty wystarczyło na całą turę wędkowania.
Autor: Roman Wigura
|
|
|
