|
|
|
NASZE KOŁO
|
|
|
|
KĄCIK WĘDKARZA
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Drgająca szczytówka
W wędkarstwie gruntowym istnieje wiele metod obywających się bez spławika. Jedna z najskuteczniejszych i coraz bardziej
w ostatnich czasach popularnych jest metoda drgającej szczytówki (DS, picker, feeder). Jak już sama nazwa sugeruje
wskaźnikiem brań jest cienka, bardzo elastyczna szczytówka. Metoda drgającej szczytówki jest „kuzynką“ gruntówki z
ciężkim ołowiem dennym, ale o niebo bardziej finezyjną i elegancką. Podobieństwo dotyczy konstrukcji zestawu i napięcia
żyłki w czasie oczekiwania na branie i na tym w zasadzie podobieństwa się kończą.
W metodzie DS. najprostszy zestaw zbudowany jest z przelotowo zamocowanego na żyłce głównej obciążenia o masie kilku
do kilkudziesięciu gramów i przyponu umocowanego za pomocą krętlika. Obciążenie może stanowić ciężarek (różnego kształtu,
najczęściej z wtopionym krętlikiem) lub koszyczek zanętowy. W pierwszym przypadku wędkę nazwiemy pickerem, w drugim —
feederem. Obciążenie mocowane jest bądź wprost na żyłce bądź za pomocą rurki antysplątaniowej. Obie szkoły mają tyle samo
zwolenników co i przeciwników. Wielkość obciążenia dobieramy w zależności od głębokości łowiska, siły nurtu (w rzekach) i
odległości na której łowimy. Im dalej, głębiej, w silniejszym prądzie tym większe obciążenie.
Wędzisko stosowane przy połowie metodą DS. przypomina konstrukcją wędziska spinningowe i wyróżnia się szczególnie
elastyczną i delikatną, najczęściej wymienną szczytówką (dobieraną do obciążenia i szybkości nurtu). Ma ono najczęściej
długość od 2,7m. do 3,3m.
Metoda DS. wymaga zastosowania kołowrotka. Najczęściej stosuje się niewielkie kołowrotki o szpuli stałej z żyłką o
grubości od 0,12–0,14mm do 0,18–0,20mm.
Podczas łowienia przypon z przynętą spoczywa najczęściej na dnie. Po zarzuceniu wędki w wybrane miejsce Wędzisko umieszczamy
na podpórkach ustawiając je tak aby tworzyło z żyłką kąt lekko rozwarty (nieco większy niż 90 stopni) i delikatnie napinamy
żyłkę aż do momentu niewielkiego, lecz wyraźnego ugięcia szczytówki. Branie ryby sygnalizowane jest poprzez ugięcie,
drgania lub czasem wyprostowanie szczytówki. W dobrej wędce drgania są przenoszone na cały kij i przy odrobinie wprawy nie
sposób ich pomylić z ruchami szczytówki wywołanymi wiatrem lub falą. Pozostaje nam tylko wybrać moment zacięcia. Powinien
on przypadać na zdecydowane przygięcie szczytówki lub jej rytmiczne, powtarzające się drgania. Należy pamiętać o tym,
że żyłka pozostaje cały czas napięta i zacięcie nie powinno być zbyt energiczne i szerokie. Grozi to w najlepszym wypadku
wyrwaniem przynęty z rybiego pyska, a w najgorszym zerwaniem zestawu.
Pomiędzy dwoma wymienionymi przeze mnie wariantami metody DS — feederem i pickerem zachodzi podstawowa różnica w sposobie
nęcenia. W przypadku gdy stosujemy tylko ciężarek (picker) nęcimy podobnie jak przy metodach spławikowych. Stosując
koszyczek zanętowy (feeder) zanętę umieszczamy właśnie w nim i podajemy razem z zestawem. W obu przypadkach znaczenie
ma precyzja i powtarzalność rzutu. W przypadku feedera mamy praktycznie gwarancję że zanęta zawsze znajdzie się w pobliżu
przynęty.
Przynęty stosowane w metodzie DS. są takie same jak w innych metodach np. spławikowych i ich dobór zależy od warunków
łowiska i upodobań łowcy.
Metoda drgającej szczytówki i różne jej warianty zdobywa sobie coraz szersze grono sympatyków. Zawdzięcza to skuteczności
i finezji na jaką pozwala. Stereotypy związane z pokrewną „denka“ sprawiają, że często aby się przekonać o elegancji tej
metody należy po prostu jej spróbować. I do tego serdecznie zachęcam.
Autor: Robert Łukomski
|
|
|
